oylesine

Özledim aslında seni ya da ben öyle hissediyorum.aslında bilmediğim özlediğim şeyin sen mi yoksa sevgi mi olduğu.seni değilde senin beni sevmeni mi seviyorum acaba diye dusunuyorum çoğu zaman.basimi okşayan o ellerini özlüyorum dudaklarimda sicakligini hissettiğim dudaklarini kollarinla vücudumu sardigin andaki güven duygusunu..sana içimden gelerek dolu dolu hicseni seviyorum askim demedim ddiyemezdim bunu sende biliyorsun aslında ben hic bunu duymadimki çocukluğumda kimse bana dolu dolu seni seviyorum demedi.senden duydum ilk defa bu sözcükleri belki de bunları özlüyorum sende.Çocukluğuma dair o kadar büyük yaralarim varki o kadar derindeki bunlar sen bile bilmiyorsun aslinda.sendeki bu sevgiye baglindim iste ben sevgiye Ac biriyim çünkü ben..

                        BASLİKSİZ

Her kiz çocuğunun bi kahramanı vardır hayatta.Bazilarinin doğduğu andan itibaren yaninda olur bu kahraman bazilarinin ise daha sonradan.Sanslidir doğduğu anda yaninda kahramani olanlar çünkü onların sevgisi daha gerçektir cünkü onun adi babadir.Ben bu duyguyu yasamadim ama eksikliğlini çok yasadim.Evet benimde babam yanimdaydi ama kahramanim olarak değil..Bi baba olarak olması gerektiği için iste ole bisey.